• Author:Michelle van Iersel
  • Comments:0

Veganistisch uiteten?

Na een tijdje heb ik wel door hoe ik thuis lekker en gezond plantaardig kan eten. Zoals ik in mijn vorige blog aangaf, is er keuze zat!

Bij mij ontstond de vraag: Hoe moet dat nou als ik buiten de deur wil gaan eten?

Mijn eerste etentje buiten de deur was al na 9 dagen plantaardig eten. Ik had zin om mijn vriendinnen te zien en vind het ook geen reden om niet meer buiten de deur te gaan eten. Hoe zou ik dit gaan aanpakken? Er werd voorgesteld bij een klein Japans restaurantje te gaan eten. Dit vond ik een goed idee! Helaas had het restaurantje geen website en kon ik mij niet voorbereiden op wat er op de kaart zou staan. Ik heb hen gebeld en mijn situatie kort toegelicht. Er werd goed meegedacht en wat bleek: de helft van de hapjes die op de kaart stonden waren al vegetarisch (en ook veganistisch) en er werd mij verteld dat de keuken vast wel wat kon improviseren indien nodig. Met een gerust hart ben ik het restaurant ingestapt en heb uiteindelijk heerlijk gegeten. En niet alleen maar soja boontjes! Groot voordeel van de Japanse keuken is, dat ze nauwelijks ei, kaas en room gebruiken. Wat heb ik van alles genoten!

Een weekje later werd ik door mijn tante uitgenodigd voor een verlaat verjaardag etentje. Met goede moed en vertrouwen na bovenstaande ervaring op naar het restaurantje. Ik gaf aan dat ik geen zuivel, vlees en vis wilde eten. Dus koos ik voor tomatensoep en een salade. Heerlijk rook de verse tomatensoep toen deze voor mijn neus werd gezet! Ik wilde net een hapje nemen en prompt verscheen de jongen van de keuken aan tafel. ‘Excusus’, zei hij, ‘er zit room in de soep’. Aaaj, wat nu? Hij bood aan de soep weer terug te nemen, zodat ik iets anders kon kiezen. Heel attent van hem. Uiteindelijk koos ik ervoor om het op te eten. Zonde nu de soep weg te doen en ik zag dit maar als een leermomentje voor mijzelf!

De bereidwilligheid en betrokkenheid van deze horecamensen waren echt boven verwachting. Uiteten gaan is nog steeds leuk én gezellig.

Groetjes, Machteld